btw, aky je zmysel tvojej existencie, ak ti nevadi v skratke to zhrnut?

Nejak nedokazem spracovat vyraz "ciel evolucie". Evolucia nema ciel, ona proste je. Nema ziaden ucel, ani dizajn, ani zamer - nema vedomie. Evolucia znamena, ze "prezije" ten, kto ma nejakou nahodou lepsie vlastnosti pre dane prostredie.
Zjednodusene povedane, ked mam nahodou dlhe nohy, tak lepsie uteciem pre tigrom ako ten, co ma kratke nohy, cize prezijem ja, a nie on.
Tieto vlastnosti potom potencialne zdedia moji potomkovia. Nie je za tym zamer ani ciel, prosto sa to deje.

K poteseniu: samozrejme, miera uspokojenia nie je podmienena len okamzitym uspokojenim, ako asi je naznacene v analogii s heroinom. Keby slo len o okamzite uspokojenie/potesenie, tak by mali zmysel rozne veci, ktore ale nesu so sebou [pre mna] neakceptovatelne riziko. Vzdy je tu jednoznacna analyza cost/benefit - nieco prinasa potesenie, ale nestoji to za riziko, ze mi to zabrani v buducom poteseni [napriklad riziko zranenia alebo financnej skody].
Studium ma vacsi zmysel z dlhodobeho hladiska, pretoze mi prinesie moznosti na buduce potesenie. To potesenie moze byt zalozene len na drobnych veciach ako je radost z toho, ze nieco viem, alebo na tom, ze rozhladenost, ktoru mi studium prinesie, mi umozni ziskat zaujimave povolanie a prinesie viacej penazi, ktore moze opat pouzit na ziskavanie dalsich zdrojov potesenia. Kedze potesenie je subjektivne, je to uplne validny cost-benefit prvok.