Tusim to zacina byt dost vyrazne stereotypne...myslim cely tento moj life.Zvykne sa hovorit,ze stereotyp zabija a asi to aj pravda bude-mierne mi z toho sibe..
Rano cela ubolena vstavam,trepem sa taxikom do prace,sledujem tie svetla navokol z prizmurenymi ocami a vravim si :"No bolo ti toto vobec treba?"..
Asi hej..asi to nejaky vyznam ma...a na porazenie vsetkych tych velkych kritikov to beriem nadmieru pozitivne a zotrvavam...

vsak nie zbytocne?

Vsetko sa mi zda byt akesi prazdne..

Prazdna dusa,prazdna hlava,prazdny byt,prazdne srdce,prazdna chladnicka,,prazdna postel..

Nic netesi tak ako kedysi..nerozumiem ,branim sa, nechcem..

Go away..pls