tie pocity su horsie nez strasne (aj ked to nie je plod znasilnenia). najhorsie je, ze ta zena to celych 9 mesiacov musi v sebe dusit a tvarit sa ako stastna matka, lebo inac ju spolocnost za to tvrdo odsudi.
ked je tehotnym zle a maju komplikacie, vzdy ich drzi nad vodou myslienka na babo. ale tieto zeny citia len tu nevolnost a len tie bolesti. a strasnu opustenost a bezmocnost.
ked s nimi mavaju hormony, su z toho nestastne, mozu sa spravat nestandardne, su nervozne, vsetko im vadi a od okolia sklidia len posmech, ze chcu na seba putat pozornost. nie, oni nechcu pozornost. oni chcu vacsinou zomriet.

ale nastastie materinsky pud je fakt silnejsi