Kratsia odpoved:

pretoze (.) komponuje dve fcie takto:

f :: a -> b
g :: b -> c

g . f :: a -> c

V priklade hore mame (odpustim si polymorfizmus):

(*) :: Int -> (Int -> Int)
(*2) :: Int -> Int

Vsimni si, ze sa neda zvolit premenna b:
* v pripade (*): b = Int -> Int
* v pripade (*2): b = Int

Co vedie k tomu, ze tento kus kodu sa proste neotypuje.

Dlhsia odpoved:
V skutocnosti su typy nasledovne:

(*) :: Num x => x -> (x -> x)
(*2) :: Num x => x -> x

Takze Haskellovsky type system to naunifikuje (ano, Haskellovsky type system je v podstate nebacktrackujuci Prolog) nasledovne:

a = Num x => x
b = Num (x -> x), Num x => x -> x
c = Num (x -> x), Num x => x -> x

cim v podstate vyrobi z (*2) funkciu typu Num (x->x), Num x => (x -> x) -> (x -> x).
To sa ale neotypuje, pretoze x -> x nie je instanciou triedy Num. A to je prave chyba, ktoru GHC vypise.

Vyskytuje sa tu teda (na prvy pohlad) zaujimavy jav akehosi rozsirenia typu tak, ze za typovu premennu nedosadis primitivum. Uvazme napriklad vyraz:

flip id

kde

flip f x y = f y x
id x = x

Nezmysel? Ale kdeze. Je to validny kod. Staci sa zamysliet, preco. :)