Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.
Bol som dnes s mojou byvalou na pravidelnom kazdodvojmesacnom stretku, ktore organizuvavame po asi roku totalnej post-rozchodovej diskomunikacie (az potom sme si to nejakym zazrakom vykecali a myslim ze ta uzasna veta "zostanme kamarati" konecne nabera aspon realne obrysy). Boli sme s hafanom, neskvor s nim aj u zverolekara lebo mal nieco v packe... nakoniec sme kvasli u nej doma a tlachali o vsetkom moznom... zdielali nazory a opet prislo to coho som sa bal... Ja ju mam stale pekelne ukrutne neskonale do morku kosti raaad. Presvedcenie ze ma to uz tak nedrzi ako predtym v momente zmizlo a mne nezostalo nic ine iba cumiet na obrazy ktore maluje a ktore ma obcas svojou myslienkou paralyzuju.
ONA JE VSETKO CO CHCEM! SEDI MI AKO ZIADNA INA! EXISTUJE VOBEC NIEKTO KTO JU TROMFNE? As years pass by... nikto taky neexistuje. A preto sa ja debil vzdy na nu strasne znova a znova a znova namotam.
Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.Toto neni normalne.